Wednesday, June 11, 2014

Realiti.

Kadangkalanya,
Aku bagai kucing perlukan belaian.
Sekali sekalanya,
Aku bagai harimau bencikan kedatangan.
Ada kalanya,
Aku bagai bintang perlukan cahaya dari bulan.

Kebenarannya,
Aku seorang yang penakut.
Takut akan kejatuhan.
Kebenarannya,
Aku seorang yang lemah.
Lemah akan kehadiran.
Kebenarannya,
Aku seorang yang gelisah.
Gelisah akan keseorangan.

Sebenarnya,
Aku ingin diperlukan.
Sebenarnya,
Aku takut akan kehilangan.
Sebenarnya,
Aku perlukan kebahagiaan.
Sebenarnya,
Aku perlukan sokongan.
Sebenarnya,
Aku perlukan adam.
Sebenarnya,
Aku ingin mengejar impian.
Dan sebenarnya,
Aku perlu berdiri hadapi cabaran.

Hakikatnya,
Kehadiran kau membawa senyumku.
Hakikatnya,
Kehilangan kau membawa senyumku.
Hakikatnya,
Kemunculan kau kembalikan senyumku.
Hakikatnya,
Kau senyum aku.

Terima kasih.
Hadir membawa kasih.